درست وى مىباشد . دكتر وردى مىگويد : در سه شهر تشّيع نضج گرفت : يكى در كوفه به سبب وجود عمار ياسر ، « 1 » ديگرى مدائن به سبب حضور سلمان فارسى و سوم جبل عامل به دليل تلاش ابوذر غفارى . « 2 » مدائن يكى از شهرهاى شيعه‌نشين به شمار مىرفت كه درباره آن گفته شده : « اهالى آن منطقه كشاورزند و شيعه امامىاند . از جمله عادات آنها اين است كه زنان آنها روز از خانه خارج نمىشوند . » « 3 » سلمان حقيقت تشيع را كه در عصر پيامبر ( ص ) تأسيس شده بود و موضوع امامت حضرت على ( ع ) را كه يك امر الهى بود به روشنى به مردم تفهيم كرد و با عمل و تبليغ خط فكرى اسلام كه همان تشيع است مجسم نمود . سلمان يك مسلمان و شيعه ايرانى بود ، مسلمانى مخلص ، مهربان ، عادل ، زاهد و عالم . وقتى ايرانيان ، زندگى اين ايرانى مسلمان را در ترازوى فكر خود مىسنجيدند ، اسلام را به طور كامل و خالص در وجود او مىيافتند . ستايشهايى كه پيامبر اسلام ( ص ) از سلمان نموده بود ، كم و بيش به گوش ايرانيان مىرسيد و مىديدند كه وى شيعهء على ( ع ) است . در نتيجه به طور طبيعى ، بلكه عاشقانه مذهب تشيع را برمىگزيدند . اكثر مردم مدائن و كوفه و مسافران اين دو شهر ايرانى بودند . ملاقات سلمان با آنها موجب شد كه سنگ نخستين بناى تشيع در اين دو شهر نهاده شود و ترويج شود و سپس به ساير شهرهاى ايران سرايت كند . پارسايى و صداقت پيشگامان تشيع و مبارزات فرهنگى و سياسى هر كدام نقش مؤثرى در گسترش تشيع و استحكام پايه‌هاى آن داشت ، ولى در نواحى ايران شايد بتوان گفت در آغاز ، هيچ عاملى مانند فعاليت‌هاى سلمان كارساز و ثمربخش نبود .

--> ( 1 ) . تاريخ تشيع در ايران . . . ، ج 1 ، ص 87 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . همان ، ص 89 .